Geen categorie

Negativiteit

Ik moet het toch even kwijt….

Ik krijg mega veel lieve en positieve reacties op mijn blogs over pleegzorg. Maar soms ook wel eens reacties die ik niet of moeilijk kan begrijpen. Er hangt zo een negatieve sfeer rondom pleegzorg, wat zo zonde is want het is juist zo mooi.

Natuurlijk is het ook moeilijk en zwaar, maar is het ouderschap dat niet sowieso? Heeft iedere ouder niet van die momenten dat hij of zij het even niet meer weet? Ik denk dat als we gewoon eerlijk zijn we allemaal in het zelfde schuitje zitten, bio-ouders, pleegouders, stiefouders, adoptieouders, allemaal hebben we de zorgen van en voor ons kind. En bij niemand gaat dat zonder problemen toch?

Als ik dan lees dat de helft van de pleegouders stopt met een plaatsing, gaan mijn haren overeind staan. De helft!!!! Dat betekend dat deze kinderen weer ergens anders heen moeten. Dat ze weer een stukje zelfvertrouwen verliezen, maar ook het vertrouwen in ons als (pleeg)ouders/volwassenen. En nee ik kan en mag niet oordelen over wat er in deze situaties gebeurd. Ik weet ook heel goed dat het soms gewoon echt niet meer gaat. Maar toch…..was er dan geen hulpverlener die dit zag aankomen? Hebben de pleegouders dan zelf niet op tijd aan bel getrokken? Waren ze bang om hulp te vragen? Of dachten ze er te makkelijk over? Alleen aan het kind kan het niet liggen toch?

Ja de hulpverlening binnen pleegzorg is soms best een ding. Mede pleegouders kunnen daar waarschijnlijk over meepraten. Ook wij hebben vooral in de eerste jaren best veel problemen hierbij gehad. Vooral veel wisselingen in personeel waardoor er steeds een nieuw gezicht was en de dossiers soms onvolledig. Maar toch heeft dit ons nooit doen wankelen. Ik zorgde zelf dat alle info altijd op papier stond en bij problemen trok ik aan de bel, indien nodig net zolang tot dat er iemand hielp.

Mijn instelling is dat als je A zegt je ook B moet zeggen. Maar voordat je B zegt moet je wel goed weten wat de A inhoud. En daar gaat het misschien wel eens (of dus vaak) mis. Mensen denken misschien leuk een extra kindje in huis. Of misschien zelfs wel, een lekker financieel extraatje…..zo moeilijk kan dat zorgen voor een kind niet zijn…..En juist dat moet de insteek niet zijn, je doet het om het kind te helpen, niet meer en niet minder. Hij of zij heeft deze hulp zo nodig. Het rugzakje zit vaak al zo vol, maar het kind dat de rugzak draagt is ook gewoon maar een kind….net zoals ieder kind.

Toch maakt mijn gebrabbel geen verschil, ik los het natuurlijk niet op. Wel hoop ik dat pleegouders sneller hulp zoeken als het moeilijk is. Eerder aan de bel trekken en het minder snel opgeven. Dan mensen die pleegouders willen worden goed nadenken over hun keuze, dat ze niet zomaar ja zeggen tegen een plaatsing. Kijk gewoon goed of er een match is, want juist dat is zo belangrijk voor beide. Natuurlijk is het moeilijk om nee te zeggen als ze bellen met een heftig verhaal, maar soms past een kindje beter bij een ander gezin.

Wat misschien ook zou kunnen helpen is het minder in een hokje plaatsen van pleegkinderen. Vaak hebben ze al een stempel voordat ze überhaupt ergens aan deelnemen of begonnen zijn. Soms vraag ik me wel eens af of mijn dochter het op school beter had gedaan wanneer de juf niet had geweten dat ze een pleegkindje was. Misschien was ze dan “gewoon” druk geweest en haar concentratie een minder groot probleem.

Kijk gewoon door alle negatieve shit heen, er is zoveel moois! Mijn drukke, aanwezige, 10000 vragen stellende dochter die komt er wel. Want wij geloven in haar! Als ik haar buiten zie spelen, snottebellen afvegend aan haar jas omdat ze echt geen tijd heeft om een zakdoekje te halen. Er in haar broek alweer een gat zit en haar haar allang niet meer zo netjes is als vanmorgen. Dan weet ik dat dat precies is waar we het voor doen, om haar gewoon kind te laten zijn. En ach die minder goede Cito score nemen we dan maar voor lief, niemand weet of die score beter geweest zou zijn als ze “gewoon” was….

Blijf me vooral berichtjes sturen als je vragen hebt over pleegzorg. Maar ook als je pleegouder bent en even je verhaal wilt delen. Daar doe ik het echt voor. Doet pleegzorg je niets, laat dan je negatieve reactie lekker achterwege!

Liefs Deb,

Voor wie wel durft en vol kan houden: https://www.wordpleegouder.nl/

2 gedachten over “Negativiteit”

  1. Lieve Deb
    Je zou een goeie zijn die op tv verteld hoe mooi de pleegzorg ook kan zijn. Ik zat vanaaf weer eens met open armen te kijken en moest zooo aan jou denken, waarom is adoptie een soort van normaal en de pleegzorg niet. Er zijn in Nederland idd ook zoveel kinderen die hulp nodig hebben.
    ik snap ze ook echt niet.
    Ik heb ook zelf altijd gezegd als het mij niet gelukt was om kinderen te krijgen was ik zeker de pleegzorg op gegaan, tja en nu gaat het gewoon niet ook al zou ik willen. Maar wie weet ooit.
    En die meiden lekker van blijven genieten voordat je het weet zijn ze groot.
    Groetjes Claudia

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s