Geen categorie

Angst, bezorgdheid en onzekerheid

Hebben jullie dat ook, dat je soms gek wordt van jezelf, dat je je zoveel zorgen maakt over van alles en nog wat?

De afgelopen dagen bijvoorbeeld was/is Bobbi ziek. Al langer dan een week heeft ze een soort van buikgriep en wilt ze niet eten en bijna niet drinken. Ze huilde veel en deed gewoon anders dan normaal. Toen ik vrijdag een bult op haar buik zag kreeg ik het Spaans benauwd, de meest erge dingen gingen door mijn hoofd, dus besloten we gelijk maar even naar de huisartsenpost te gaan. Gelukkig bleek het niets ernstigs te zijn en mochten we weer naar huis. Maar zaterdagavond ging het toch weer mis, ze bleef maar huilen en zich raar bewegen, het leek wel of ze een soort krampen had. En dus gingen we weer naar de huisartsenpost. Daar spuugde ze alles onder en was ze echt wel behoorlijk ziek, maar toch niet ziek genoeg en mocht ze weer mee naar huis. Gisteren en vandaag is ze weer gecheckt en ze denken toch echt aan een vervelend virus waarvan ze zelf moet uitzieken, kortom, veel stress voor mijn moederhart. Dit soort dagen vind ik moeilijk, mijn gedachten gaan dan alle kanten op, van ernstig ziek naar aanstellerij en ik vraag me dan meerdere keren af of ik me niet teveel zorgen maak.

Met de andere twee meiden heb ik het ook vaak, als de oudste gaat buitenspelen en ik zie haar een tijdje niet, dan schiet ik in de stress. Wat als er iets met haar gebeurd, wat als ze met iemand mee gaat, wat als iemand haar mee neemt. Echt gerust ben ik niet, terwijl ze altijd netjes in de buurt blijft en echt wel weet wat wel of niet mag. Ik zou zo graag de regie houden over hun, ze in een doosje willen doen en ze beschermen voor alles in de wereld wat niet mooi is. Maar dat kan niet, het mag niet. Want ik wil niet dat ze bang worden…..dat ze zo worden zoals als ik.

Ik denk namelijk dat het wel te maken heeft met hoe je opgevoed bent, mijn ouders zijn (nog steeds) altijd heel bezorgd over mij geweest. Alles was en is gevaarlijk en dat is wel altijd een dingetje gebleven. Zo rij ik bijvoorbeeld niet op de snelweg en het openbaar vervoer durf ik ook niet zo goed. Waardoor ik me toch steeds vaker beperkt voel ik waar ik heen kan. Ik zou ook wel eens gewoon in de auto willen stappen en lekker met de meiden naar de dierentuin willen. Maar de stap om er iets aan te doen, heb ik tot op heden nog niet durven nemen….Ik ben geen held met nieuwe dingen, vind alles al snel spannend en ben best wel op mezelf, eigenlijk ben ik gewoon een beetje een bangerik!

En toch wil ik daar iets aan veranderen, wil ik meer genieten, meer doen wat ik zelf leuk vind, waar ik me goed bij voel. Mezelf niet altijd afvragen wat anderen ervan (of van mij) vinden. Me niet laten lijden door angst, bezorgdheid of onzekerheid want het is soms zo zonde van de tijd.

Zo wou ik al heel lang meer doen met Instagram, maar was ik te bang voor wat anderen ervan zouden vinden. Maar nu ik het doe en het best goed gaat vind ik het zo ontzettend leuk! Ik probeer wat meer uit me comfort zone te gaan en dat voelt eng, maar wel goed! Over een week of drie komt @bundleofjoyce bij me langs om eens samen door mijn kledingkast heen te gaan. Wat meer tijd voor mezelf en dat veilige muurtje een beetje laten zakken, dat is wat ik wil! En die snelweg? Die staat hoog op me lijstje!

Liefs Deb,

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s